Lernu Esperanton! 理論的に作られた国際共通語エスペラントを学びませんか

07momi-teksto

teksto de #7 Acerfesteno, 源氏7「紅葉賀」

源氏物語 第7帖 紅葉賀

Acerfesteno

la 6a volumo el  
  Rakontaro Genĝi

 menuo
  1) Genĝi dancas Bluan Ondaron
  2) utaoj de Genĝi kaj Visterio
  3) Genĝi prezentas mirindan arton


1) Genĝi dancas Bluan Ondaron

 La oficiala ekskurso de Mikado estis okazigita post la deka tago de luna oktobro. Ĉi-foja evento estis supozata fascinega ol la ordinara, kaj tial ĉiuj virinoj en la Palaco, ĉu altrangaj aŭ malaj, bedaŭris ne havi ŝancon rigardi tion. Mikado kompatis ankaŭ amatan Visterion ne povi, kaj li oridonis provludon en la suda ĝardeno de Sejraŭden.
 La Tiŭĵaŭo Genĝi dancis la "Bluan Ondaron". Kundancanto estis Toŭ-no-Tiŭĵaŭo, la filo de la Maldekstra Ministro, kies figuro kaj sinteno estis precipe supera, sed kiu ŝajnis kvazaŭ arbo en profunda monto apud sakuro, en komparo. Vespersuna radio enbrilis, kaj muziko sonis interese. Kiam ĉio estis en fascina etoso, tiam piedklakado kaj fizionomio de Genĝi estis nekomparebla en la mondo. Lia voĉo de senmuzika recitado de poemoj ĥinlingve sonis kiel kalavinko* en Budha lando. Lia figuro kaj la voĉo donis al Mikado impresegon, kaj Li viŝis larmojn. Altranguloj kaj princoj ankaŭ ekploris.

 *sanskrite kalavinka. imaga birdo en sukavato, kun bela voĉo.

1)

 朱雀院の行幸は神無月の十日あまりなり。世の常ならず、おもしろかるべきたびのことなりければ、御方々、物見たまはぬことを口惜しがりたまふ。上も、藤壺の見たまはざらむを、あかず思さるれば、試楽を御前にてせさせたまふ。
 源氏の中将は、青海波をぞ舞ひたまひける。片手には大殿の頭中将、容貌用意人にはことなるを、立ち並びては、なほ花のかたはらの深山木なり。入り方の日影さやかにさしたるに、楽の声まさり、もののおもしろきほどに、同じ舞の足踏面持、世に見えぬさまなり。詠などしたまへるは、これや仏の御迦陵頻伽の声ならむと聞こゆ。おもしろくあはれなるに、帝涙をのごひたまひ、上達部親王たちも、みな泣きたまひぬ。

1


Fininte la recitadon, Genĝi ordigis siajn manikojn, post kio rekomenciĝis muziko gaje, kaj lia vizaĝo ŝajnis pli brilanta ol ordinare, reflekte al muziko. La niogo Kokiden, la patrino de Kronprinco, blasfeme kritikis lin en tia gratudinda afero, kaj diris.
 "Malica dio sorĉos lin de la ĉielo. Ve, malbonaŭgure!"
 Ŝiaj junaj ĉambelaninoj aŭdis kaj kritikis ŝin evitinda.
 Visterio pensis, ke ŝi povus ĝui la aferon gratulinda, se ŝi ne havus pekon kontraŭ Mikado, kaj imagis ŝin kvazaŭ en sonĝo. Post la evento ŝi rekte iris servi al lia dormoĉambro. Mikado demandis al ŝi.
 "En provludo, la plej supera estis la Blua Ondaro. Kiel vi aprezas?"
 Ŝi estis malfacila tuj repondi, kaj nur diris simple.
 "Estis tre bona."
 Li plu diris.
 "La alia dancanto el la paro ŝajnis ne malbone. En dancotekniko kaj manmani-pulado speciala estas filo el bona familio. En la mondo ekzistas dancistoj en glora reputacio, kiuj certe dancas lerte, sed ili neniam povas montri freŝan kaj krudan belecon. Oni prezentis ĉion belan en la tago de provludo, nu, mi timas ian mankon en la venonta festeno en ombroj de aceroj. Hodiaŭ mi prezentigis la saman, por ke vi povu ĝui."

詠はてて、袖うちなほしたまへるに、待ちとりたる楽のにぎははしきに、顔の色あひまさりて、常よりも光ると見えたまふ。春宮の女御、かくめでたきにつけても、ただならず思して、
 「神など、空にめでつべき容貌かな。うたてゆゆし」
とのたまふを、若き女房などは、心うし、と耳とどめけり。
 藤壺は、おほけなき心のなからましかば、ましてめでたく見えまし、と思すに、夢の心地なむしたまひける。宮は、やがて御宿直なりける。
 「今日の試楽は、青海波に事みな尽きぬな。いかが見たまひつる」
と聞こえたまへば、あいなう、御答へ聞こえにくくて、
 「ことにはベりつ」
とばかり聞こえたまふ。
 「片手もけしうはあらずこそ見えつれ。舞のさま手づかひなむ、家の子はことなる。この世に名を得たる舞の男どもも、げにいとかしこけれど、ここしうなまめいたる筋を、えなむ見せぬ。試みの日かく尽くしつれば、紅葉の蔭やさうざうしくと思へど、見せたてまつらんの心にて、用意せさせつる」
など聞こえたまふ。

2



2) utaoj de Genĝi kaj Visterio

 En la sekvanta mateno venis letero de Tiŭĵaŭo Genĝi al la niogo Visterio.
 "Kiel vi rigardis mian dancon hieraŭ? Mi dancis en la perpleksita koro, ne konata.

	Ĉagren' mia tute baris
	Mian dancon en flirtado
	De manikoj, kion svingis
	Per tutfort' mi kuraĝige

Kun respekto."
 De ŝi respondo venis, ĉu ne povinte teni sin silenta kontraŭ lia okulfrapa danco kaj figuro.

	"Jam malnova estas danco
	De ĥinulo per manikoj
	Sed mi vidis vin beldanci
	Kun impreso emocie

Pli ol ĝenerale."
 Genĝi pensis la leteron tre malofta, kaj konsideris, ke ŝi bone komprenas la devenon de la danco kaj pri la dinastio de la alia regno, kaj ke ŝi jam posedas la dignon por esti mikadino. Li nature ridetis, kaj legadis ĝin, etendante kiel poŝa sutro.


3) Genĝi prezentas mirindan arton

 En la tago de la oficiala ekskurso venis kaj servis princoj k.a., kvazaŭ ĉiuj homoj ne restas en la mondo. Ankaŭ vizitis Krinprinco.

2)
 つとめて中将の君、
 「いかに御覧じけむ。世に知らぬ乱り心地ながらこそ。

	もの思ふに
	立ち舞ふべくもあらぬ身の
	袖うちふりし
	心知りきや

あなかしこ」
とある御返り、目もあやなりし御さま容貌に、見たまひ忍ばれずやありけむ、

	「から人の
	袖ふることは遠けれど
	立ちゐにつけて
	あはれとは見き

おほかたには」
とあるを、限りなうめづらしう、かやうの方さへたどたどしからず、人の朝廷まで思ほしやれる、御后言葉のかねても、とほほ笑まれて、持経のやうにひきひろげて見ゐたまへり。

3)

 行幸には、親王たちなど、世に残る人なく仕うまつりたまへり。春宮もおはします。

3


Kiel kutime du muzikboatoj flosis reme en la lago, kaj abundis specoj da dancoj kaj muziko ĥineska kaj koria. Eĥo de orkestro kaj tamburado tondris en la mondo. Mikado ordonis sutrorecitadon en ĉirkaŭaj temploj, vidinte la lastfojan sorĉan figuron de Genĝi en la vespersuno, kaj dezirante, ke malbondio ne sorĉe prenu lin pro lia troa altireco. Vasaloj aŭdis tion kompren-ebla, sed la niogo de Kromprinco sola kritikis 'tro truda'. En la vico de ludantoj de blovinstrumentoj estis elekstitaj ĉiuj lertaj personoj, kiuj havis reputacion kiel tekniksuperaj majstroj, el altranguloj kaj malaltaj ol la sesa rango. Du Sajŝaŭoj, t.e. Gvardiestroj Maldekstra kaj Dekstra, edministris pro muziko ĥina kaj koria. Oni ankaŭ gastigis dancomajstrojn superajn en la mondo, kiuj ekzercis en siaj domoj, ŝirmite de onivido.
 Bando el kvardek muzikistoj blovis instrumentojn tre serene en ombroj de altaj acerarboj, kio harmoniiĝis kun pina vento, kaj kio ŝtormis kvazaŭ vera alblovo el profundaj montoj. El kirlantaj arbofolioj diverskoloraj brile aperis la danco "Blua Ondaro" de Genĝi, kio montriĝis eĉ terure bela. Acerfolioj malplukitaj en lian hararon estis jam disĵetitaj, kaj malvenkis al lia gloro en la vizaĝo. La Maldekstra Dajŝaŭo plukis krizantemojn en la ĝardeno, kaj aranĝe metis ĝin en lian hararon. Iom vesperiĝis, kaj pluvetis. Ŝajnis, ke ankaŭ la ĉielo eklarmis pro emocio. Hodiaŭ Genĝi dancis per ĉia fascina arto en tiel belega figuro, kun kolorŝanĝiĝintaj krizantemoj en la hararo.

例の楽の船ども漕ぎめぐりて、唐土、高麗と尽くしたる舞ども、くさ多かり。楽の声、鼓の音、世をひびかす。一日の源氏の御夕影、ゆゆしう思されて、御誦経など所どころにせさせたまふを、聞く人もことわりとあはれがりきこゆるに、春宮の女御は、「あながちなり」と憎みきこえたまふ。垣代など、殿上人地下も、心ことなりと世人に思はれたる、有職のかぎりととのへさせたまへり。宰相二人、左衛門督、右衛門督、左右の楽のこと行ふ。舞の師どもなど、世になべてならぬをとりつつ、おのおの籠りゐてなむ習ひける。
 木高き紅葉の蔭に、四十人の垣代、いひ知らず吹き立てたる物の音どもにあひたる松風、まことの深山おろしと聞こえて吹きまよひ、色々に散りかふ木の葉の中より、青海波のかかやき出でたるさま、いと恐ろしきまで見ゆ。かざしの紅葉いたう散りすぎて、顔のにほひにけおされたる心地すれば、御前なる菊を折りて、左大将さしかへたまふ。日暮れかかるほどに、気色ばかりうちしぐれて、空の気色さへ見知り顔なるに、さるいみじき姿に、菊の色々うつろひ、えならぬをかざして、今日はまたなき手を尽くしたる、

4


a:11 t:3 y:0

powered by Quick Homepage Maker 4.91
based on PukiWiki 1.4.7 License is GPL. QHM

最新の更新 RSS  Valid XHTML 1.0 Transitional