Lernu Esperanton! 理論的に作られた国際共通語エスペラントを学びませんか

06suwe-teksto

teksto de #6 Juna Violo, 源氏6「末摘花」

源氏物語 第6帖 末摘花

Kartamo

la 6a volumo el  
  Rakontaro Genĝi

 menuo
  1) Gengi postsopiras Lagenarion
  2) Gengi aŭdas pri Kartamo
  3) Gengi aŭdas kotoon de Kartamo
  4) Toŭ-no-Tiŭĵaŭo postsekvas Genĝi
  5) koncerto kaj Naka-Tukasa
  6) la du konkuras Kartamon
  7) Genĝi iritiĝas
  8) Genĝi vizitas Kartamon


1) Gengi postsopiras Lagenarion

 Genĝi, post jaro, ankoraŭ ne forgesis la koron de tiu virino kvazaŭ roso sur la lagenario, lin postlasintan, kaj pensis senĉese aminda ĉiam. Virinoj kiel Malvo aŭ la sinjorino de Rokudeŭ estis streĉplenaj, kaj defiis lin en fiero kaj konsideremo, kaj tial sincere relasita figuro de Lagenario estis emocia kaj aminda senkompare.
 Genĝi ankoraŭ serĉis, ankaŭ post sia lerno per sperto, tre ĉarman virinon facilanime trakteblan, ne de noblaj familioj. Li tenis siajn orelojn atente al reputacioj de virinoj kun bona karaktero. Li sendadis nur unulinian leteron al virinoj, esperablaj laŭ sia ideo, kaj kiu el ili ne aminklinus al li? Tute nature al li. Senemocie obstina virino ŝajnas serioza sen sentimentalo, kaj ne scias kompromison, sed ne povante teni sin ĝis la fino kaj korrompiĝante, edziniĝas al banala viro. De tiaj multaj virinoj li retiris sin meze de plia rilatiĝo.
 Laŭokaze li rememoris Elŝelitan Cikadon kun malameto, kiu rifuzis lian unuflankan malmoralan amon.

 思へどもなほあかざりし夕顔の露に後れし心地を、年月経れど思し忘れず、ここもかしこもうちとけぬかぎりの、気色ばみ心深き方の御いどましさに、け近くうちとけたりし、あはれに、似るものなう恋しく思ほえたまふ。
 いかで、ことごとしきおぽえはなく、いとらうたげならむ人の、つつましきことなからむ、見つけてしがなと、懲りずまに思しわたれば、すこしゆゑづきて聞こゆるわたりは、御耳とどめたまはぬ隈なきに、さてもやと思し寄るばかりのけはひあるあたりにこそ、一くだりをもほのめかしたまふめるに、なびききこえずもて離れたるは、をさをさあるまじきぞ、いと目なれたるや。つれなう心強きは、たとしへなう情おくるるまめやかさなど、あまりもののほど知らぬやうに、さてしも過ぐしはてず、なごりなくくづほれて、なほなほしき方に定まりなどするもあれば、のたまひさしつるも多かりけり。
 かの空蟬を、もののをりをりには、ねたう思し出づ。

1


Ankaŭ estus ŝanco tiri atenton de Submarkeza Miskanto. Ŝian maloridigitan figuron apud lumigilo li volis revidi en la sama sceno al antaŭe. Entute Genĝi estas la persono, kiu tute ne forgesas ĉiujn virinojn.


2) Gengi aŭdas pri Kartamo

 En la palaco servis virino nomata Tajfu-no-Mjaŭbu, la filino de la nutristino Savemon, kiun Genĝi kare pensis en la dua vico de Dajni. Ŝi estis la filino de Fjaŭbu-no-Tajfu, la ido de la inperiestra familio. Ŝi estis tre amaventurema fraŭlino, kiun ankaŭ Genĝi servigis al si. Ŝia patrino estis la edzino de la provincestro de Tikuzen* kaj iris al tiu postenlando, kaj tial ŝi sola restis en la domo de sia patro, kaj iradis palacservon.
 Ĉi tiu Mjaŭbu rakontis al Genĝi en iu ŝanco, ke solece vivas la filino, kiun la forpasinta patro princo Fitati naskis en sia maljuna aĝo, kaj tre fervore nutris.
 "Kompatinda filino!"
 Genĝi aŭskultis la rakonton atente. Ŝi daŭrigis.
 "Mi ne bone scias precize pri ŝia karaktero kaj figuro. Ŝi estas sindetena kaj ne ŝatas intimiĝi al aliulo. Eĉ kiam mi vizitas nokte, ŝi parolas kun mi trans kurteno. Ŝi fidas sep-kordan kotoon kiel sia sola amiko."
 Li diris.

 * ĝi lokiĝas en Kjuŝuo.

荻の葉も、さりぬべき風の便りある時は、おどろかしたまふをりもあるべし。灯影の乱れたりしさまは、またさやうにても見まほしく思す。おほかた、なごりなきもの忘れをぞ、えしたまはざりける。

2)

 左衛門の乳母とて、大弍のさしつぎにおぼいたるがむすめ、大輔命婦とて、内裏にさぶらふ。わかむどほりの兵部大輔なるむすめなりけり。いといたう色好める若人にてありけるを、君も召し使ひなどしたまふ。母は筑前守の妻にて下りにければ、父君のもとを里にて行き通ふ。
 故常陸の親王の、末にまうけていみじうかなしうかしづきたまひし御むすめ、心細くて残りゐたるを、もののついでに語りきこえければ、
 「あはれのことや」
とて、御心とどめて問ひ聞きたまふ。
 「心ばへ容貌など、深き方はえ知りはベらず。かいひそめ、人うとうもてなしたまへば、さべき宵など、物越しにてぞ語らひはベる。琴をぞなつかしき語らひ人と思へる」
と聞こゆれば、

2


 "Ĝi estas unu el la tri amikoj*, kaj la dua estus ne deca al virino."
 Kaj li daŭrigis.
 "Lasu min adŭskulti ŝian ludadon. Ŝia patro princo estis specialisto pri tiu arto, kaj ankaŭ ŝi estos ludanto superordinara."
 Ŝi respondis, por instigi lin al interesiĝo.
 "Mi supozas, ke ŝi ne ludos tiom altnivele."
 Li diris.
 "Ho, vi ekscitas min. Nu, mi iru al ŝi en nebula lunnokto post tagoj. Tiam ankaŭ vi eliru de la palaco."
 Tiu ordono ĝenis ŝin, sed tiam palacaj eventoj malmultis en liberema printempo, kaj ŝi elvenis de tie. Ŝia patro Tajfu tiam loĝis en la domo de la nova edzino, kaj malofte revenis al sia domo. Mjaŭbu ne ŝatis la domon de la bopatrino, kaj kontraŭe intimiĝis kaj kutime vizitadis la domon de la princino.


3) Gengi aŭdas kotoon de Kartamo

 Kiel anoncite, Genĝi vizitis la domon, kiam la deksesanokta luno rave lumis. Mjaŭbu diris.
 "Ŝajnas ne interese. Kordinstrumento sonas serene en la nokto senhimida, sed hodiaŭ ne."
 Genĝi respondis.

 * t.e. kotoo, sakeo kaj poemo. (laŭ la poemo 北窓三友 de Pak Lakten)

 「三つの友にて、いま一くさやうたてあらむ」
とて、
 「我に聞かせよ。父親王の、さやうの方にいとよしづきてものしたまうければ、おしなべての手づかひにはあらじとなむ思ふ」
とのたまへば、
 「さやうに聞こしめすばかりにはあらずやはべらむ」
と言へど、御心とまるばかり聞こえなすを、
 「いたう気色ばましや。このごろのおぼろ月夜に忍びてものせむ。まかでよ」
とのたまへば、わづらはしと思へど、内裏わたりものどやかなる春のつれづれにまかでぬ。父の大輔の君は、ほかにぞ住みける。ここには時々ぞ通ひける。命婦は、継母のあたりは住みもっかず、姫君の御あたりを睦びて、ここには来るなりけり。

3)

 のたまひしもしるく、いさよひの月をかしきほどにおはしたり。
 「いとかたはらいたきわざかな。物の音すむべき夜のさまにもはベらざめるに」
と聞こゆれど、

3


 "Sed, vi iru kaj petu de ŝi ludi, ĵetante al ŝi almenaŭ unu vorton. Reveni hejmen vane estas bedaŭrinde."
 Ŝi kondukis lin en sian sidejon ne bone instalitan en la domo, kaj zorgante restigi lin tie, iris al la ĉefkonstruaĵo. La princino, Kartamo, estis rigardanta tie mumeojn florantajn kun bona odoro, ankoraŭ ne ferminte la kradfenestrojn. Mjaŭbu pensis nun bona ŝanco por proponi.
 "Nun mi vizitis ĉi tien, allogite de la nokta atmosfero, kiam kotoo sonos tre bele. Mi ĉiam bedaŭras, ke mi ne povas aŭskulti vian ludadon, ĉar mi vizitas vin mallonge kaj tuj foriras en urĝa maniero."
 Ŝi respondis.
 "Mi aŭdis, ke estu bona amiko, aprezanto kiel en Ĥinujo. Mia ludo ne indus al la oreloj de palacservantoj."
 Kaj ŝi alportigis la instrumenton. La koro de Mjaŭbu ekbatis, kiel Genĝi aŭskultos tion.
 Ŝi plektradis feble. Li aŭdis bele. Ŝi ludis ne tiel majstre, sed origine kotoo havas propran karakteron laŭ aparato, kaj li aŭdis ŝin ne tiel mallerta. En ĉi tia ruiniĝinta loko la forpasinta princo Fitati tre zorgis ŝin, nutrante en antaŭmoderna maniero, sed nun sen ia postsigno ŝi vivas tute solece. Li pensis, ke en libroj de antikvaj rakontoj multe aperas similaj scenetoj al ĉi tiu loĝejo, kaj momente li emis alparoli ŝin. Sed li hezitis, pensante ke ŝi sentos tute abrupta.
 Mjaŭbu estis la tuta klerulo, kaj inten-cis, ke li ne sufiĉe aprezu, kaj diris al ŝi.

 「なほあなたに渡りて、ただ一声ももよほしきこえよ。空しくて帰らむが、ねたかるべきを」
とのたまへば、うちとけたるすみかにすゑたてまつりて、うしろめたうかたじけなしと思へど、寝殿に参りたれば、まだ格子もさながら、梅の香をかしきを見出だしてものしたまふ。よきをりかなと思ひて、
 「御琴の音いかにまさりはベらむ、と思ひたまへらるる夜の気色にさそはれはベりてなむ。心あわたたしき出で入りに、えうけたまはらぬこそ口惜しけれ」
と言へば、
 「聞き知る人こそあなれ、ももしきに行きかふ人の聞くばかりやは」
とて、召し寄するも、あいなう、いかが聞きたまはむと、胸つぶる。
 ほのかに搔き鳴らしたまふ。をかしう聞こゆ。なにばかり深き手ならねど、物の音がらの筋ことなるものなれば、聞きにくくも思されず。いといたう荒れわたりて、さびしき所に、さばかりの人の、古めかしう、ところせく、かしづきすゑたりけむなごりなく、いかに思ほし残すことなからむ、かやうの所にこそは、昔物語にもあはれなる事どももありけれなど、思ひつづけても、ものや言ひ寄らましと思せど、うちつけにや思さむと、心恥づかしくて、やすらひたまふ。
 命婦かどある者にて、いたう耳ならさせたてまつらじと思ひければ、

4


 "Jen nuboj ekkovras belan ĉielon. Mi nun elmemoris, ke gasto vizitos min. Por ke tiu ne rigardu, ke mi evitas tiun. Refoje mi vizitos en ne okupita tempo. Do, mi tiros la kradfenestron malsupren."
 Ŝi ne plu rekomendis al ŝi ludi, kaj revenis al Genĝi.
 "Ŝi ĉesis ludon meze. Ne sufiĉe ĝui apreze, bedaŭrinde."
 Li estis allogita de ŝi.
 "Aŭdi estas same, kie mi estus. Nu, gvidu min por stariĝi, proksime de ŝi."
 Mjaŭbu volis meti lin en stato de allogo, kaj diris.
 "Ho ve, ŝi vivas malriĉe, kaj sentas sin mizera. Tial renkonti viron estus hezitinde."
 Genĝi konsentis. Homoj, li aŭ la alia, kiuj povas facile intimiĝi, ne estas en bonaj rangoj, kaj ŝi estas el nobla familio. Li persvadis Mjaŭbu.
 "Do, vi aludu mian varman koron al ŝi."
 Li kredeble havis promeson viziti alian virinon, kaj preparis eliri kaŝeme. Ŝi diris.
 "Kiam Mikado diris sen trankvilo, ke vi estas serioze honesta, estis al mi tempo preskaŭ ekridi. Kial Li scius, ke vi vestas vin afektante, vin kaŝe?"
 Genĝi retrovidis ŝin kaj ridis, dirante.
 "Ne klaĉu pri mi, kvazaŭ vortoj de seriozulo. Se vi nomas ĉi-fojan konduton papilia, kiel faru pri iu virino?"
 Ŝi mem hontis kaj silentiĝis, pensante, ke li deklamas ŝian facilan amoremon de tempo al tempo.

 「曇りがちにはべるめり。まらうとの来むとはべりつる、いとひ顔(がほ)にもこそ。いま心のどかにを。御格子(みかうし)まゐりなむ」
とて、いたうもそそのかさで、帰りたれば、
 「なかなかなるほどにてもやみぬるかな。もの聞き分くほどにもあらで、ねたう」
とのたまふ。気色をかしと思したり。
 「同じくは、けぢかきほどの立ち聞きせさせよ」
とのたまへど、心にくくてと思へば、
 「いでや、いとかすかなるありさまに思ひ消えて、心苦しげにものしたまふめるを、うしろめたきさまにや」
と言へば、げにさもあること、にはかに、我も人も、うちとけて語らふべき人の際(きは)は際(きは)とこそあれなど、あはれに思さるる人の御ほどなれば、
 「なほ、さやうの気色をほのめかせ」
と語らひたまふ。
 また契(ちぎ)りたまへる方やあらむ、いと忍びて帰りたまふ。
 「上(うへ)の、まめにおはしますと、もてなやみきこえさせたまふこそをかしう思うたまへらるるをりをりはベれ。かやうの御やつれ姿を、いかでかは御覧じつけむ」
と聞こゆれば、たち返り、うち笑ひて、
 「こと人の言はむやうに、咎(とが)なあらはされそ。これをあだあだしきふるまひと言はば、女のありさま苦しからむ」
とのたまへば、あまり色めいたりと思して、をりをりかうのたまふを、恥づかしと思ひて、ものも言はず。

5



4) Toŭ-no-Tiŭĵaŭo postsekvas Genĝi

 Genĝi eliris de la sidejo silente, supozante, ke li povos percepti etan movon de Kartamo en la ĉefdomo. Li iris al angulo, kie restis bambumuro iom rompiĝinta, kaj jen, li trovis viron staranta de antaŭe. 'Kiu li estas?' Li supozis lin amemulo al ŝi, kaj kaŝis sin de li laŭ la muro. Legantoj, tiu estis Toŭ-no-Tiŭĵaŭo! Ili ambaŭ eliris de la palacservo, sed Genĝi ne celis la domon de Maldekstra Ministro, nek la propran domon Nideŭvin, kaj ili apartiĝis. La Tiŭĵaŭo mem havis planon viziti iun, sed en maltrankvilo, sekvis kaj ŝtelobservis Genĝi. Genĝi ne atentis lin, kaŭze de lia ĉevalo unurange malbona kaj pro lia iom nefascia sporta vesto. Li vidis, ke Genĝi eniris ĉi tian mizerzan domon, kio estis ne komprenebla, kaj aŭskultante koto-ludadon, atendadis lian elvenon.
 Genĝi ne deĉifris, kiu estas la viro, apenaŭ foriris sur kaŝitaj paŝoj, kaj jen, tiu alparolis.
 "Mi estis dolora pro via foreskapo, kaj forsalutis.

	Ni forvenis de l' palaco
	Tutsamtempe post laboro
	Sed mi perdis vin sen paco
	En la domon de malforo

 Tiuj vortoj estis malŝatindaj kaj opresemaj. Genĝi vidis la viron Tiŭĵaŭo, kaj fariĝis ridinda.

 寝殿の方に、人のけはひ聞くやうもやと思して、やをら立ちのきたまふ。透垣(すいがい)のただすこし折れ残りたる隠(かく)れの方に、立ち寄りたまふに、もとより立てる男(をとこ)ありけり。誰ならむ、心かけたるすき者ありけりと思して、蔭(かげ)につきてたち隠れたまへば、頭中将(とうのちゅうじゃう)なりけり。この夕つ方、内裏(うち)よりもろともにまかでたまひける、やがて大殿にも寄らず、二条院にもあらで、引き別(わか)れたまひけるを、いづちならむと、ただならで、我も行く方(かた)あれど、あとにつきてうかがひけり。あやしき馬(むま)に、狩衣(かりぎぬ)姿のないがしろにて来ければ、え知りたまはぬに、さすがに、かう異方(ことかた)に入りたまひぬれば、心も得ず思ひけるほどに、物の音(ね)に聞きついて立てるに、帰りや出(い)でたまふと、した待つなりけり。
 君は、誰ともえ見分きたまはで、我と知られじと、ぬき足に歩(あゆ)みのきたまふに、ふと寄りて、
 「ふり捨てさせたまへるつらさに、御送り仕うまつりつるは。

	もろともに
	大内山は出でつれど
	入る方見せぬ
	いさよひの月」

と恨むるも、ねたけれど、この君と見たまふに、すこしをかしうなりぬ。

6


 "Ho, tute senatendite!"
 Kaj li reutais malŝateme.

	Luno vidas premenadon
	Ne kaŝeblan sub la lumo
	Ĝi atendus, kiun domon
	Ĉu eniras min, kun kono?

 "Kiel vi faros, se mi postsekvos vin?"
 Tiŭĵaŭo persekutis.
 "En ĉi tia ampromenado, bona akompananto kondukas vin al efika rezulto. Ne forlasu min malantaŭen. Neatendita afero aŭ okazos en kaŝita promenado, tiom ŝanĝanta aspekton de vesto."
 Li trude admonis al Genĝi. Li foje trovis lian sekretan movon, kion Genĝi konceptis ĝena. Genĝi rememoris.
  'Li ankoraŭ ne scias pri sia eta filino kiel dianto, por mia avantaĝo.'


5) koncerto kaj Naka-Tukasa

 Genĝi kaj Toŭ-no-Tiŭĵaŭo, en intima koro, ne direktis al virinoj vizitontaj, planitaj antaŭe, rompante promesojn, kaj iris en la sama bovĉaro, blovante flutojn kune, sur la vojo sub la bela luno, iom kaŝita de nuboj, kaj atingis la domon de Maldekstra Ministro. Genĝi ne heroldis sian veturon, kaj kaŝe enirinte, alportigis novan noŝo-veston al la koridoro, por ŝanĝi, atente kontraŭ la domanoj. Li afektis ĵusan alvenon, kaj blovadis la fluton. La Ministro ne preteraŭdis kiel kutime, kaj elprenis sian kori-fluton*.

 * iom mallonga fluto kun ses truoj, produktita en Korio.

 「人の思ひよらぬことよ」
と憎む憎む、

	里分かぬ
	かげをば見れど行く月の
	いるさの山を
	誰かたづぬる

 「かう慕ひ歩かば、いかにせさせたまはむ」
と聞こえたまふ。
 「まことは、かやうの御歩きには、随身からこそはかばかしきこともあるべけれ。後らさせたまはでこそあらめ。やつれたる御歩きは、かるがるしきことも出で来なむ」
とおし返へし諫めたてまつる。かうのみ見つけらるるを、ねたしと思せど、かの撫子はえ尋ね知らぬを、重き功に、御心の中に思し出づ。

5)

 おのおの契れる方にも、あまえて、え行き別れたまはず、一つ車に乗りて、月のをかしきほどに雲隠れたる道のほど、笛吹きあはせて大殿におはしぬ。前駆などもおはせたまはず、忍び入りて、人見ぬ廊に、御直衣ども召して着かへたまふ。つれなう今来るやうにて、御笛ども吹きすさびておはすれば、大臣、例の聞き過ぐしたまはで、高麗笛とり出でたまへり。

7


Li estis la specialisto de la instrumento, kaj blovis tre interese. Li ankaŭ alportigis kordinstumentojn, kaj ludigis al ĉambelaninoj talentaj en muziko, interne de la kurtenoj.
 La ĉambelanino Naka-Tukasa, servanta al Malvo, ludis la bivon, kiel ŝia lerta arto. Ŝi ne turnis sin al aminklino de Toŭ-no-Tiŭĵaŭo, kaj ne formetis sopiron al Genĝi, malofte montrantan amon al ŝi. Tiu famo malkovriĝis nature, kaj la edzino de la Ministro fariĝis malagrabla. Ŝi ne sciis kiel konduti, kaj kuŝe apogis al apogilo, en desapontiĝo. Ŝi ankaŭ imagis eĉ forkuron foren al ne persekutebla loko, sed tio estus tro soleca, kaj ŝi perpleksiĝis.
 La du junuloj ambaŭ rememoris la lastan koto-ludadon de Kartamo, kaj resentis la domon pli ekzota ol mizera. Tiŭĵaŭo image supozis.
 'Tre bela virino tiel vivis dum multaj jaroj. Se mi amos kaj ekvizitos ŝin korpreme, ĉu oni vidos min malbela, en brua famo pri mi?'
 Li vidis, ke Genĝi vizitas ŝin kun fervoro tiamaniere, kaj kredis, ke li ne estos neniofara al ŝi. Li sentis en si ĵaluzon kaj maltrankvilon kontraŭ li.


6) la du konkuras Kartamon

 Post tiam Genĝi kaj Toŭ-no-Tiŭĵaŭo sendis leterojn al ŝi. Neniun respondon ricevis ambaŭ. Ili ne komprenis la kialon, kaj perdis trankvilon.

いと上手におはすれば、いとおもしろう吹きたまふ。御琴召して、内にも、この方に心得たる人々に弾かせたまふ。
 中務の君、わざと琵琶は弾けど、頭の君心かけたるをもて離れて、ただこのたまさかなる御気色のなつかしきをば、え背ききこえぬに、おのづから隠れなくて、大宮なども、よろしからず思しなりたれば、もの思はしくはしたなき心地して、すさまじげに寄り臥したり。絶えて見たてまつらぬ所にかけ離れなむも、さすがに心細く、思ひ乱れたり。
 君たちは、ありつる琴の音を思し出でて、あはれげなりつる住まひのさまなども、様変へてをかしう思ひつづけ、あらましごとに、いとをかしうらうたき人の、さて年月を重ねゐたらむ時、見そめていみじう心苦しくは、人にももて騷がるばかりやわが心もさまあしからむなどさへ、中将は思ひけり。この君の、かう気色ばみ歩きたまふを、まさにさては過ぐしたまひてむやと、なまねたうあやふがりけり。

6)

 その後、こなたかなたより、文などやりたまふべし。いづれも返り事見えず。おぼつかなく心やましきに、

8


Tiŭĵaŭo pli iritiĝis.
 "Kiel pika konduto! Virino loĝanta en tiel barbara domo devus konduti signifoplene, afektante aprezon al ĉio, montrante interesojn al ne tiel kortiraj arboj kaj herboj, aŭ stato de la ĉielo. Kiam tia korenhavo estos supozata, tiam ŝi vidiĝos aminda. Kiom peza estus ŝia fono de la familio, esti ĉi tiom malpozitive estas ne interese nek dece."
 Tiŭĵaŭo parolis al Genĝi, en amika tono senhezite, kiel kutime.
 "Ĉu vi ricevis ŝian respondon tiel aŭ ĉi tiel? Mi prove montris mian aminklinon al ŝi, sed ĉio vaniĝis sen efiko."
 Genĝi ridetis, pensante ke li konfesis amon al ŝi, kaj respondis al li.
 "Ha, iel tiel. Mi ne volis vidi tian, kaj ne vidis tian."
 Tiŭĵaŭo supozis, ke ŝi distingis inter la du, kaj okazis ĵaluzo en li.
 Genĝi origine ne pensis ŝin profunde en la koro, kaj perdis entuziasmon pro ŝia ignoro, sed li aŭdis, ke lia amiko promenadas al ŝi fojojn, kaj ke ŝi akceptos tiun, kiu multe alparolos kaj tio fariĝos kutima al ŝi.
 'Tiam li fiere sugestos al mi, ke li venkis min, la unuan alparolinton al ŝi, konkure!'
 Tia supozo ĝenis lin, kaj li serioze konsilis kun Mjaŭbu.
 "Doloriga estas la cirkonstanco de la princino, kial ŝi ne turniĝas al mi. Ŝi aŭ suspektus min papiliemulo. Sed mi ne estas tiel facilanima. Virinoj ne povas atendi min kun pacienco, kaj fine rilato inter ni konkludiĝas malsukcese. Kaj tiam oni metas kulpigon sur min.

あまりうたてもあるかな。さやうなる住まひする人は、もの思ひ知りたる気色、はかなき木草、空の気色につけても、とりなしなどして、心ばせ推しはからるるをりをりあらむこそあはれなるベけれ。重しとても、いとかうあまり埋れたらむは、心づきなくわるびたりと、中将はまいて心いられしけり。
 例の隔てきこえたまはぬ心にて、
 「しかじかの返り事は見たまふや。こころみにかすめたりしこそ、はしたなくてやみにしか」
と愁ふれば、
 「さればよ。言ひ寄りにけるをや」
とほほ笑まれて、
 「いさ。見むとしも思はねばにや、見るとしもなし」
と答へたまふを、人分きしけると思ふに、いとねたし。
 君は、深うしも思はぬことの、かう情なきを、すさまじく思ひなりたまひにしかど、かうこの中将の言ひ歩きけるを、言多く言ひ馴れたらむ方にぞなびかむかし。したり顔にて、もとの事を思ひ放ちたらむ気色こそ愁はしかるべけれと思して、命婦を、まめやかに語らひたまふ。
 「おぼつかなくもて離れたる御気色なむ、いと心うき。すきずきしき方に、疑ひよせたまふにこそあらめ。さりとも、短き心ばへつかはぬものを。人の心ののどやかなることなくて、思はずにのみあるになむ、おのづからわがあやまちにもなりぬべき。

9


Tiel ĉarme devus esti tia virino, kiu tenas sin en paco, ne ricevante malbonajn konsilojn de parencoj aŭ gefratoj, kaj vivas ĝentile."
 Mjaŭbu respondis kion ŝi vidis.
 "Nu, ŝi ne estos deca virino al intelekta homo, kiu volas ripozi ĉe ŝi portempe. Ŝi fermas kaj gardas sin kontraŭ ĉio, kio montriĝas apenaŭ ekzistebla."
 "Ho, ŝi ŝajnas ne lerta nek rafinita. Se ŝi estus tre infaneca kaj naiva, ŝi montriĝus ĉarmulino"
 Li respondis, rememorante pri Lagenario.
 En tiu tempo Genĝi ne estis kvieta aŭ je malsaniĝo al pseŭdomalario, aŭ je meditado pri la sekreta peko kun Visterio. Kaj pasis printempo kaj somero.


7) Genĝi iritiĝas

 En aŭtuno Genĝi daŭre pensadis kviete, kaj sopire rememoris la sonojn de ŝtofmaleado kaj bruan tondradon de pistujpremado en la domo de Lagenario. Li kelkfoje sendis leterojn al la domo de la princo Fitati, sed tendenco de tiea princino estis ambigua. 'Ŝi estus virga, ne scianta amaferon inter geviroj. Mi ne estu venkota.' Persisto kaptis lin, kaj li akuzis Mjaŭbu.
 "Ho, kio, entute! Mi ne spertis ĉi tian traktadon!"
 Vidante lian iritiĝon, ŝi respondis.
 "Mi neniam rekomendis al ŝi, ke vi ne estas proporcia al ŝi. Sed ĝenerale ŝi estas negativa en ĉio, kaj ne etendas sian manon al tuĉpeniko, mi supozas."

心のどかにて、親兄弟のもてあつかひ恨むるもなう、心やすからむ人は、なかなかなむらうたかるべきを」
とのたまへば、
 「いでや、さやうにをかしき方の御笠宿には、えしもやと、つきなげにこそ見えはベれ。ひとへに物づつみし、ひき入りたる方はしも、ありがたうものしたまふ人になむ」
と、見るありさま語りきこゆ。
 「らうらうじうかどめきたる心はな
きなめり。いと児めかしう、おほどかならむこそ、らうたくはあるべけれ」
と思し忘れずのたまふ。
 瘧病にわづらひたまひ、人知れぬもの思ひのまぎれも、御心のいとまなきやうにて、春夏過ぎぬ。

7)

 秋のころほひ、静かに思しつづけて、かの砧の音も、耳につきて聞きにくかりしさへ、恋しう思し出でらるるままに、常陸の宮にはしばしば聞こえたまへど、なほおぼつかなうのみあれば、世づかず心やましう、負けてはやまじの御心さへ添ひて、命婦を責めたまふ。
 「いかなるやうぞ。いとかかることこそまた知らね」
と、いとものしと思ひてのたまへは、いとほしと思ひて、
 「もて離れて、似げなき御事とも、おもむけはベらず。ただおほかたの御ものづつみのわりなきに、手をえさし出でたまはぬとなむ見たまふる」

10


 Genĝi diris al ŝi.
 "Tio, mi asertas, estas ne kutima en la socio. Ruĝigi sin je vangoj pro honto estas kompreneble, se ŝi estus infano, scianta nenion, aŭ ŝi ne povus agi laŭ sia penso sub premo de gepatroj, sed nun ŝi ne estas tia, kaj devas doni respondon. Mi nur sentas soleca en malokupeco, kaj deziras, ke ŝi donos respondon en la sama koro kun mi. Mi nur volas stari apud la ruiniĝinta koridoro ekster ŝia ĉambro, ne en ampostula stato iel. Mi estas ne kontenta pri la afero, do, vi planu nian rendevuon, eĉ se ŝi ne kosentus. Mi ne antaŭvidas, ke vi iritos kaj kruele traktos min."
 Genĝi kutimiĝis aŭdi famon de ĝeneralaj virinoj en la mondo, kaj foje interesiĝas al tiu, kiu tiras sian atenton. Mjaŭbu parolis la ekziston de tia virino en iu senokupita vespera kunveno, kiel libera temo, al kiu li montris forvoran interesiĝon, tre ĝene al ŝi. Entute la princino ne estas lerta en la socio, nek klera.
 'Se mi kondukos lin al geedza afero, probablus esti mizera konkludo. Li petas tiel serioze, kaj rifuzi estos cinike.'
 Eĉ kiam la patro princo estis viva, venis neniu vizitanto al la domo, postlasita de la fluo de prospero, kaj nun plie estis neniu spuro de piedoj de gastoj inter sovaĝaj ĝardenherboj. Kaj jen, ofte atingis leteroj de tiel nobla persono, al kio eĉ malaltrangaj ĉambelaninoj ridis kun ĝojoj, kaj rekomendis al ŝi skribi la respondon.

と聞こゆれば、
 「それこそは世づかぬことなれ。もの思ひ知るまじきほど、ひとり身をえ心にまかせぬほどこそ、さやうにかかやかしきもことわりなれ、何ごとも思ひしづまりたまへらむと思ふこそ。そこはかとなく、つれづれに心細うのみおぼゆるを、同じ心に答へたまはむは、願ひかなふ心地なむすべき。何やかやと、世づける筋ならで、その荒れたる簀子にたたずままほしきなり。いとうたて心得ぬ心地するを、かの御ゆるしなくともたばかれかし。心いられし、うたてあるもてなしには、よもあらじ」
など、語らひたまふ。
 なほ、世にある人のありさまを、おほかたなるやうにて聞きあつめ、耳とどめたまふ癖のつきたまへるを、さうざうしき宵居など、はかなきついでに、さる人こそとばかり聞こえ出でたりしに、かくわざとがましうのたまひわたれば、なまわづらはしく、女君の御ありさまも、世づかはしく、よしめきなどもあらぬを、なかなかなる導きに、いとほしきことや見えむなむど思ひけれど、君のかうまめやかにのたまふに、聞き入れざらむもひがひがしかるべし。父親王おはしけるをりにだに、古りにたるあたりとて、音なひきこゆる人もなかりけるを、まして今は、浅茅分くる人もあと絶えたるに、かく世にめづらしき御けはひの漏りにほひくるをば、生女ばらなども笑みまけて、「なほ聞こえたまへ」とそそのかしたてまつれど、

11


Sed ŝi restis tro timida, kaj ne turnis sin al la afero.
 Mjaŭbu konsideris, ke ŝi kondukos lin proksimen al Kartamo, por paroli trans vandoj, kaj en okazo ne plaĉa, la afero finiĝos; kaj se ili havas ligiĝon de la antaŭa mondo, li kutime amvizitos ŝin, kontraŭ kio neniu povos kritiki. Ŝi estis facilanima juĝanto kun frivolo, kaj ne konsilis kun sia propra patro.


8) Genĝi vizitas Kartamon

 Estis la nokto post la dudeka tago de luna aŭgusto. Atendi la lunon leviĝanta malfrue en la nokto estis maltrankvile, nur steloj brilis serene, kaj sono de ventoblovo tra pinbranĉoj estis malĝoja. Kartamo ekparolis pri la antaŭaj gajaj jaroj kun la patro, kaj ekploris en larmoj. Mjaŭbu ŝajnis sendi sciigon al Genĝi, juĝinte, ke nun estas la bona ŝanco viziti. Li venis kaŝeme, kiel kutime.
 Fine la luno leviĝis, kiam li rigardis la ruiniĝintan plektobarilon kun hororo. Tiam Kartamo ekludis kotoon en febla tono, rekomendite de la ĉambelanino Mjaŭbu. Li aŭdis la muzikon ne malbone. Mjaŭbu senpacienciĝis en perpleksita koro, ke ŝi ludu pli familiare kaj aldonu modernecon. Ne ŝtelvidite, li facile eniris la domon. Li alvenigis Mjaŭbu. Ŝi diris al Kartamo, en mieno de falsa surprizo.
 "Okazis troa malfacilaĵo! Sinjoro iu nun vizitas vin. Li longe ne ŝatis vian senrespondan sintenon, kaj ĉiam mi rifuzis lian peton, ne trakteblan laŭ mia decido.

あさましうものづつみしたまふ心にて、ひたぶるに見も入れたまはぬなりけり。
 命婦は、さらば、さりぬベからんをりに、物越しに聞こえたまはむほど御心につかずは、さてもやみねかし、またさるべきにて、仮にもおはし通はむを、咎めたまふべき人なしなど、あだめきたるはやり心はうち思ひて、父君にも、かかることなども言はざりけり。

8)

 八月二十余日、宵過ぐるまで待たるる月の心もとなきに、星の光ばかりさやけく、松梢吹く風の音心細くて、いにしへのこと語り出でて、うち泣きなどしたまふ。いとよきをりかなと思ひて、御消息や聞こえつらむ、例のいと忍びておはしたり。
 月やうやう出でて、荒れたる籬のほどうとましく、うちながめたまふに、琴そそのかされて、ほのかに搔き鳴らしたまふほど、けしうはあらず。すこしけ近う、今めきたるけをつけばやとぞ、乱れたる心には心もとなく思ひゐたる。人目しなき所なれば、心やすく入りたまふ。命婦を呼ばせたまふ。今しも驚き顔に、
 「いとかたはらいたきわざかな。しかじかこそおはしましたなれ。常にかう恨みきこえたまふを、心にかなはぬよしをのみ、いなびきこえはベれば、

12


Li foje diras, ke li mem persvados vin pri la rilato de geviroj. Kiel mi respondu? Mia koro premiĝas pro la speciala vizito de la noblulo, ne facilanime traktebla. Bonvolu aŭskulti lian parolon trans vandoj."
 Ŝi aŭdis tiujn vortojn kun honto, kaj surgenue eniris ĉambrofunden, dirante:
 "Mi ne scias kiel paroli al viro."
 Mjaŭbu vidis ŝian tre infanecan konduton, kaj instruis al ŝi, dirante:
 "Via tro juneca sinteno ĝenas min. Kompreneble estas, ke vi povus esti infaneca, kiam viaj gepatroj vivus kaj zorgus pri vi, sed nun strange estas, ke vi evitas rilaton kun viro, kiam vi jam estas sola."
 Kartamo ne estis homo, kiu forte rifuzas la admonon, kaj diris.
 "Se vi konsilas al mi, ke mi aŭskultu lin, ne donante eĉ voĉan respondon, tiam mi vidos lin, firme riglante krad-fenestron."
 "Inviti lin en la koridoron estos ne ĝentile je lia rango. Li neniel faros perfortan agon, eĉ de pli proksima loko."
 Tiel ŝi persvadis Kartamon, kaj mem severe riglis la du-husuman ĉambron, kaj metis kusenon por regali lin en la interalero.
 Kartamo akceptis Mjaŭbu ne volonte, sed bone konsciis, ke ŝi mem tute ne scias kiel paroli kun tia viro, pro kio tiu instrukciis ĉi tiel, pro sia nekompreno al gevira afero. La tempo estis tiam, kiam maljuna ĉambelanino, anstataŭanta nustristinon de la princino, eniris sian ĉambron por dormi pro frua vesperdormemo.

『みづからことわりも聞こえ知らせむ』とのたまひわたるなり。いかが聞こえかへさむ。並々のたはやすき御ふるまひならねば、心苦しきを、物越しにて、聞こえたまはむこと聞こしめせ」
と言へば、いと恥づかしと思ひて、
 「人にもの聞こえむやうも知らぬを」
とて奥ざまへゐざり入りたまふさま、いとうひうひしげなり。うち笑ひて、
 「いと若々しうおはしますこそ心苦しけれ。限りなき人も、親などおはしてあつかひ後見きこえたまふほどこそ、若びたまふもことわりなれ、かばかり心細き御ありさまに、なほ世を尽きせず思し憚るは、つきなうこそ」
と教へきこゆ。さすがに、人の言ふことは強うもいなびぬ御心にて、
 「答へきこえで、ただ聞けとあらば、格子など鎖してはありなむ」
とのたまふ。
 「簀子などは便なうはべりなむ。おしたちて、あはあはしき御心などは、よも」
など、いとよく言ひなして、ニ間の際なる障子、手づからいと強く鎖して、御褥うち置きひきつくろふ。
 いとつつましげに思したれど、かやうの人にもの言ふらむ心ばえなども、ゆめに知りたまはざりければ、命婦のかう言ふを、あるやうこそはと思ひてものしたまふ。乳母だつ老人などは、曹司に入り臥して、夕まどひしたるほどなり。

13


Du, tri junaj ĉambelaninoj, estantaj tie, deziris vidi la figuron de Genĝi per siaj propraj okuloj, kaj striktigis sin en siaj koroj. Oni vestis la mastrinon per pli boneca vesto, kaj ŝminkis kun atento, sed ŝi mem havis nenian preparon en la koro. Kontraŭe la viro kun atento perparis sin, en senfine bela figuro, kio montriĝis eĉ erotika. Mjaŭbu pensis kun bedaŭro.
 'Tian belan figuron vidu virino, kiu bone komprenas fascinecon, en ĉi tiu mizera loko. Kiel domaĝe al li!'
 Ŝi estis trankvila, supozante, ke li ne faros trudan agon kontraŭ la princino, ĝenanta nenion. Sed, kondukante lin tiamaniere por eviti lian severan akuzon, ŝi senpace zorgis, se okazos doloriga cirkonstanco al Kartamo.

 Genĝi pensis pri ŝia fono de nobla familio, kaj altirite sopiris al ŝi, kontraste al virinoj, tro ornamanta, kaj afektanta, elegantecon en nuntempa maniero. Li sentis indicon de la virino, surgenue proksimiĝanta al la vando, forte rekomendita de ĉambelaninoj. Odoro el ŝia vesto ŝvebis kortire kaj ŝi sidis kvieta, ĝuste kiel lia antaŭsupozo. Li alparolis ŝin pri sia multjara sopiro tre lerte, sed, ŝi tute ne respondis, eĉ en voĉo. Li suspiris, sen alia rimedo.

	Kiom da fojoj mi ja toleris
	Vian silenton, ne por venkiĝi
	Ĉar daŭre tenas mi la esperon
	Al mi lasita, ne negativo

Proklamu vian neon, anstataŭ silentado. Doloron sentas mi, ŝanceliĝante je la koro ambaŭflanken."

若き人二三人あるは、世にめでられたまふ御ありさまを、ゆかしきものに思ひきこえて、心げさうしあへり。よろしき御衣奉りかへ、つくろひきこゆれば、正身は、何の心げさうもなくておはす。男は、いと尽きせぬ御さまを、うち忍び用意したまへる御けはひ、いみじうなまめきて、
 「見知らむ人にこそ見せめ、栄あるまじきわたりを。あないとほし」
と、命婦は思へど、ただおほどかにものしたまふをぞ、うしろやすうさし過ぎたることは見えたてまつりたまはじと思ひける。わが常に責められたてまつる罪避りごとに、心苦しき人の御もの思ひや出で来むなど、やすからず思ひゐたり。
 君は人の御ほどを思せば、ざれくつがへる、今様のよしばみよりは、こよなう奥ゆかしうと思さるるに、いたうそそのかされて、ゐざり寄りたまへるけはひ、しのびやかに、えひの香いとなつかしう薰り出でて、おほどかなるを、さればよと思す。年ごろ思ひわたるさまなど、いとよくのたまひつづくれど、まして近き御答へは絶えてなし。わりなのわざやと、うち嘆きたまふ。

	「いくそたび
	君がしじまに負けぬらん
	ものな言ひそと
	いはぬたのみに

のたまひも棄ててよかし。玉だすき苦し」

14


a:49 t:1 y:0

powered by Quick Homepage Maker 4.91
based on PukiWiki 1.4.7 License is GPL. QHM

最新の更新 RSS  Valid XHTML 1.0 Transitional