Lernu Esperanton! 理論的に作られた国際共通語エスペラントを学びませんか

源氏1「桐壺」(6) Sinjorino Paŭlovnio (6) 22%

源氏1「桐壺」(6) Sinjorino Paŭlovnio (6) 22%

  • 源氏物語 第1帖 桐壺 (6)
  • Sinjorino Paŭlovnio (6), 1-a volumo el Rakontaro Genĝi

     T 

    01  02 03 04 05 06 07 08 09 10


genzi/01kiri06.jpg

  • teksto
    • Se mi scius anticipe, kiel kurus afero..."
       Ŝi ŝajnis daŭrigi vortojn en anhelado. Li eĉ volis rigardi ŝin ĝis la lasta momento ĉi tie1. Sed oni urĝis Lin, dirante:
       "Ni komencos preĝon por saniĝo, kaj pelpreĝaj monaĥoj jam kolektiĝis. Komence de ĉi tiu vespero..."
       Sen alia rimedo Li fine permesis al ŝi eliri de la Palaco.
       Mikado estis preme sufokita je la koro, kaj eĉ ne dormetis, nur atendante mateniĝon de mallonga somera nokto. Ankoraŭ ne pasis longa tempo por sendito iri ŝian domon kaj reveni. Lia Moŝto dume esprimadis maltrankvilan zorgon senfine.
       "Ĉirkaŭ noktomeze, ŝi elspiris sian lastan spiron!"
       La tuta domo ploregis brue, kaj tial la sendito revenis la Palacon kun surprizo. Aŭskultinte la raporton, Mikado perpleksiĝis, kaj perdinte racion, sin enfermis sola en la ĉambron.

      5) princo eliras

       Mikado deziris karesi la princon apud si, sed eksterregule2 estis, ke ido restas en la Palaco dum funebra periodo, kaj oni preparis elsendi lin. La infano ne sciis, kio okazis, kaj kurioze rigardis, ke servantaj ĉambelaninoj plorkriadis, kaj larmoj faladis senĉese de la okuloj de la patro. Eĉ en normala okazo de morto, apartiĝo de patrino kaj infano estos malĝoja, kaj nun, ĉi-foje, multe pli mizere, ne esprimeble.

       * Morti en la Palaco estis prohibite laŭ regulo, pro mortomalpuriĝo.
       ** De la jaro 907, la regulo permesas, ke ido ne devas iri gepatran domon por kondolenci. Tio signifas, ke ĉi tiu rakonto okazis antaŭ tiu jaro.

      いとかく思ひたまへましかば」
      と息も絶えつつ、聞こえまほしげなることはありげなれど、いと苦しげにたゆげなれば、かくながら、ともかくもならむを御覧じはてむ、と思(おぼ)しめすに、
       「今日(けふ)はじむべき祈禱(いのり)ども、さるべき人々うけたまはれる、今宵(こよひ)より」
      と、聞こえ急がせば、わりなく思ほしながら、まかでさせたまふ。
       御胸つと塞(ふた)がりて、つゆまどろまれず、明かしかねさせたまふ。御使(つかひ)の行きかふほどもなきに、なほいぶせさを限りなくのたまはせつるを、
       「夜半(よなか)うち過ぐるほどになむ、絶えはてたまひぬる」
      とて泣き騷(さわ)げば、御使も、いとあへなくて帰り参(まゐ)りぬ。聞こしめす御心まどひ、なにごとも思(おぼ)しめし分かれず、籠(こも)りおはします。

      5)

       皇子(みこ)は、かくてもいと御覧ぜまほしけれど、かかるほどにさぶらひたまふ、例(れい)なきことなれば、まかでたまひなむとす。何ごとかあらむとも思したらず、さぶらふ人々の泣きまどひ、上(うへ)も御涙の隙(ひま)なく流れおはしますを、あやしと見たてまつりたまへるを。よろしきことにだに、かかる別れの悲しからぬはなきわざなるを、ましてあはれに言ふかひなし。

a:30 t:2 y:0

コメント



認証コード9554

コメントは管理者の承認後に表示されます。

powered by Quick Homepage Maker 4.91
based on PukiWiki 1.4.7 License is GPL. QHM

最新の更新 RSS  Valid XHTML 1.0 Transitional